Dirk Burssens

Geert Burssens

TONEELSPELER, ANIMATOR ervaren vijftiger, karakter en fun, improviserend en professioneel
Ik heb onder meer mijn ervaring opgedaan met door mij geschreven schoolvoorstellingen (op dit moment speel ik ‘Varkenspest’: www.varkenspest.tk), improvisatie (workshops Belgische Improvisatie Liga), rollenspellen bij bedrijven (op dit moment: www.cosman.be) en muzikale animatie/entertainment (elk weekend ergens ten lande).
Voltijds beschikbaar voor prestaties als model, acteur of stand-in, voor tv- en filmproducties, theater, commercials en evenementen.

Mark Uyterhoeven

Zoon van een zuster van Jan Burssens
Alles kan beter, behalve Mark Uytterhoeven. Hij begint zijn tv-carrière als sportjournalist bij de BRT in 1980. Sport is leuk maar nogal ernstig, moet hij gedacht hebben. Al gauw maakt hij deel uit van de panels van 'De Taalstrijd' en 'De Perschefs', vernuftige radioprogramma's waarin Uytterhoeven zijn gevatheid tentoon kan spreiden. Toch is dit slechts een voorsmaakje van wat komen zal. In de jaren negentig kluistert hij Vlaanderen aan het scherm met een resem radicaal vernieuwende ontspanningsprogramma's. "Wij deden dingen die voordien ondenkbaar waren, die eigenlijk niet mochten," zegt Uytterhoeven nu. Toen was hij een hype. Hij 'vlucht' naar Zuid-Frankrijk, waar hij een tweede thuis heeft gevonden. Toch blijft hij programma's maken voor de Vlaamse televisie, onder andere voor het succesvolle productiehuis 'Woestijnvis'.


De rode draad die door zijn programma's loopt, is humor. Het begint allemaal met het 'Huis van wantrouwen', dat hij samen met Wouter Vandenhaute presenteert. Een programma vol verrassende rubriekjes waarin de praatgasten op een toen ongehoorde wijze werden geïnterviewd. Kort daarna volgt 'Morgen maandag', dat hij alleen voor zijn rekening neemt. Deze twee programma's breken kijkcijferrecords en heel Vlaanderen praat erover. Maar Uytterhoeven is onverzadigbaar: "Als je twee miljoen kijkers hebt, zijn dat er nog altijd vier miljoen die niet kijken." Later is hij nog de bezieler van billenkletsers als 'Onvoorziene omstandigheden', 'Alles kan beter' of 'Alles komt terug'. In 2003 gebruikt hij zijn populariteit om een reddingsactie op touw te zetten voor zijn geliefkoosde, maar zieltogende voetbalclub KV Mechelen.

Patrick Burssens

Patrick Burssens is een dressuur ruiter met wereldwijde impact. Als internationaal concurrent met onberispelijke geloofsbrieven, Burssens begon met het Belgische Nationale Junior Kampioenschap in 1972, hij had lidmaatschap van zowel de Belgische en Mexicaanse olympische teams, won het White Fences Dressuur Kampioenschap in 1998 met Derby DaVinci, en heeft vele, vele prijzen en onderscheidingen . Zijn studenten reden in tal van nationale teams en wonnen kampioenschappen in de hele wereld.

Kenny Burssens

Op het Belgisch Kampioenschap Koffie behaalde Kenny Burssens van Restaurant Magma in Antwerpen twee hoofdprijzen. Hij werd Belgisch kampioen ‘Barista’ en kreeg ook de eerste prijs voor beste espresso.
Dit Belgisch Kampioenschap of ‘de Gouden Portafilter’ vond plaats op 1 oktober in ‘San Marco Village’ in Schelle, en wordt georganiseerd door de Belgische tak van de Specialty Coffee Association Europe en de vzw Belgian Coffee Education.De wedstrijd bestaat uit vier afzonderlijke koffiewedstrijden: barista, cuptasting, latte art en coffee in good spirits.
Hét hoogtepunt is de wedstrijd voor Belgisch kampioen barista, of de sommelier van de koffie. Voor deze wedstrijd moeten de finalisten drie keer vier identieke dranken binnen de vijftien minuten bereiden: vier espresso’s, vier cappuccino’s en vier eigen creaties, waarbij niet-alcoholische ingrediënten toegevoegd mogen worden. Beoordelingscriteria: techniek, zintuiglijke aspecten, originele bereidingswijze en presentatie.
Kenny Burssens kroonde zich overtuigend tot Belgisch kampioen barista. Als ervaren sommelier, verraste hij meteen bij zijn eerste deelname. Kenny’s koffiekennis is ontstaan uit een persoonlijke passie voor koffie en een gedegen barista-opleiding bij Koffie Rombouts, onder leiding van Manu Demets. Deze succesvolle samenwerking wordt verdergezet in de aanloop naar het wereldkampioenschap 2010 in Londen, waar Kenny België zal vertegenwoordigen.
Kenny opent binnenkort zijn wijnrestaurant "Invincible" te Antwerpen.

Jan Burssens

Jan Burssens maakte als jonge man expressionistische tekeningen en schilderijen. In 1943 volgde hij les bij de laat-Vlaamse expressionist Hubert Malfait (1898-1971). Uit zijn curriculum blijkt echter dat hij het niet gemunt had op kunstscholen. Hij zocht zelf zijn meesters. Aanvankelijk heeft Frits Van Den Berghe (1883-1939) hierin een rol gespeeld met zijn mengeling van een minder landelijk expressionisme met magisch realistische droomtaferelen. De lijn naar het surrealisme, zoals hogerop beschreven, is steeds aanwezig bij Burssens. Het is immers een van de middelen om het oude expressionisme achter zich te laten waarmee diegenen van zijn generatie, die geen Latemse nalopers wilden worden, te kampen hadden. Een andere remedie was de abstracte kunst. Burssens was er vroeg bij. De criticus Jan Emiel Daele formuleerde het als volgt: “In 1947 ontstond dan het eerste bewustzijn van materie: eens op het strand aan zee schilderde hij een marine en er woei zand in de verf. Achteraf ging hij zijn verf mengen met zand en andere materialen. Hij ging toen ook experimenteren met lakverf. Een jaar later, in 1948, dus enkele jaren vooraleer de eerste Pollocks te zien waren, raakte hij onder de indruk van de schoonheid en de betekenis van verf die langs de buitenwanden van potten naar beneden droop: hier vond hij de inspiratie van zijn eerste drippingeffecten”.

Gaston Burssens

Gaston Burssens werd geboren te Dendermonde op 18 februari 1896. Hij deed zijn middelbare studies aan het atheneum te Mechelen, waar hij les kreeg van o.a. Maurits Sabbe. Tijdens Wereldoorlog I nam hij, samen met Wies Moens en Paul van Ostaijen, deel aan het Activisme (1) en studeerde hij enige tijd aan de door de Duitsers vernederlandste Gentse universiteit. Na de wapenstilstand kwam hij trouwens in de gevangenis terecht. Hierna werkte hij in een bedrijf in granen. Hij vestigde zich te Antwerpen en richtte zelf een fabriekje op.
Zij eerste gedichtenbundel "Verzen" verscheen in 1918. De invloed van het Duitse expressionisme (2) was reeds merkbaar. De dadaïstische (3) en surrealistische (4) stromingen kregen echter steeds meer invloed op hem. De vrucht hiervan werd "Piano" (1924), dat gelijkenis vertoont met "Bezette stad" van P. van Ostaijen. Beide dichters waren trouwens met elkaar bevriend. Met van Ostaijen werd hij één der weinige authentieke vertegenwoordigers van het organisch expressionisme : het omvatten van een ongerijmde wereld in ongerijmde poëzie. Gaston Burssens stak heel wat energie in het afdwingen van respect en waardering voor het werk van zijn vriend P. van Ostaijen, ook na diens dood.
Op latere leeftijd, na zelf heel wat tegenslagen te hebben gekend, na het verlies van zijn eerste echtgenote en hervonden huwelijksgeluk, keerde Gaston Burssens terug naar de belijdenislyriek (5) en de poëzie in haar meer traditionelere vorm, zoals blijkt in "Ode" (1954) en "Adieu" (1958).
Hij ontving tweemaal de Driejaarlijkse Prijs voor Poëzie (periodes 1950-52 en 1956-58). Gaston Burssens schreef ook proza, zo o.a. essays (6) over Jespers en van Ostaijen. Hij beoefende ook de schilderkunst.
Gaston Burssens overleed te Antwerpen op 29 januari 1965.
Bibliografie :